നോമ്പുകാലം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ പലർക്കും ഒരേ അനുഭവം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
കൂടുതൽ പ്രാർത്ഥിക്കാമെന്ന് തീരുമാനിച്ച നാളിൽ തന്നെ മനസ്സ് ചിതറുന്നു.
കുമ്പസാരത്തിനായി തയ്യാറാകുമ്പോൾ പഴയ പാപങ്ങൾ ശക്തമായി ഓർമ്മ വരുന്നു.
ഉപവാസം തുടങ്ങുമ്പോൾ കോപവും അസഹിഷ്ണുതയും കൂടുന്നു.
“ഇങ്ങനെ ആകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?”
ഇത് യാദൃശ്ചികമല്ല.
ഇതാണ് ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഘട്ടം — ആത്മീയ പോരാട്ടം.
- ദൈവത്തേക്കുള്ള ഓരോ ചുവടിനും എതിർപ്പ് ഉണ്ടാകും
ശത്രു നിശ്ചലരായവരെ അലട്ടുന്നില്ല.
ദൈവത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്നവരെയാണ് അവൻ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.
യേശു നാൽപ്പത് ദിവസം ഉപവസിച്ചതിന് പിന്നാലെയാണ് പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.
അതിന്റെ ആത്മീയ ക്രമം വ്യക്തമാണ്:
സമർപ്പണം → പ്രതിരോധം
വളർച്ച → എതിർപ്പ്
മരുഭൂമി → പരീക്ഷണം
നോമ്പുകാലം നമ്മെ ബോധപൂർവ്വം ഈ മരുഭൂമിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു —
ഒഴിവാക്കാൻ അല്ല, ശക്തരാകാൻ.
- ആത്മീയ പോരാട്ടം എന്താണ്?
ഇത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ദൃശ്യമല്ല.
അത് ദിവസേന ഉള്ളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ് — ദൈവമോ സ്വയംമോ.
പ്രലോഭനം ഉണ്ടായാൽ നിങ്ങൾ മോശക്കാരനായി മാറിയെന്നല്ല;
നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന അടയാളമാണ്.
മരിച്ച ആത്മാവിന് പോരാട്ടമില്ല.
ജീവിച്ച ആത്മാവിനാണ് യുദ്ധം.
- ഉപവാസം മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു
ശാരീരിക സുഖങ്ങൾ കുറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ യാഥാർത്ഥ്യം പ്രകടമാകുന്നു:
ദേഷ്യം
അസഹിഷ്ണുത
അഹങ്കാരം
അസൂയ
നിരാശ
ഇവ പുതുതായി വന്നതല്ല — മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.
നോമ്പുകാലം അവയെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.
വേദന ഉണ്ടാകുന്നത് രോഗം പുറത്തുവരുന്നതിനാൽ.
- പ്രലോഭനം പാപമല്ല
പലരും കുറ്റബോധത്തിൽ വീഴുന്നു —
“ചിന്ത വന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തു.”
അല്ല.
പാപത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങൾ:
ചിന്ത → സമ്മതം → പ്രവൃത്തി
ആദ്യ ചിന്ത നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ അല്ല.
അത് സ്വീകരിക്കണമോ എന്നത് നിങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.
അതുകൊണ്ട് പേടിക്കേണ്ട — ജാഗ്രത മതിയാകും.
- ശത്രുവിന്റെ രണ്ട് ആയുധങ്ങൾ
ശത്രു സാധാരണയായി രണ്ട് വഴികളിലാണ് ആക്രമിക്കുന്നത്:
നിരാശ — “നീ മാറില്ല”
അഹങ്കാരം — “നീ മതിയായത്ര നല്ലവൻ”
ഇവ രണ്ടും വിനയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
വിനയം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ കൃപ പ്രവർത്തിക്കില്ല.
- ദൈവം പരീക്ഷണം അനുവദിക്കുന്നത് എന്തിന്?
ദൈവം നമ്മെ തകർക്കാൻ പരീക്ഷിക്കുന്നില്ല — ശുദ്ധീകരിക്കാൻ.
സ്വർണം തീയിൽ ശുദ്ധമാകുന്നു
പേശി പ്രതിരോധത്തിൽ ശക്തമാകുന്നു
വിശ്വാസം പരീക്ഷണത്തിൽ ഉറപ്പാകുന്നു
നോമ്പുകാലം ആത്മാവിന്റെ പരിശീലനശാലയാണ്.
- വീഴ്ച സംഭവിച്ചാൽ
ആത്മീയ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടം പാപമല്ല —
നിരാശയാണ്.
വിശുദ്ധി ഒരിക്കലും വീഴാത്ത അവസ്ഥയല്ല;
വീണാൽ ഉടൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നതാണ്.
കുമ്പസാരം ശിക്ഷയല്ല —
പുനരാരംഭിക്കാൻ ദൈവം തുറക്കുന്ന വാതിലാണ്.
- വരണ്ട പ്രാർത്ഥനയുടെ മൂല്യം
പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ചിതറുന്ന ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
അത് പ്രാർത്ഥന പരാജയപ്പെട്ടതല്ല.
അനുഭവം ഇല്ലെങ്കിലും വിശ്വസ്തത ഉണ്ടെങ്കിൽ
അത് ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്.
ദൈവം വികാരമല്ല അന്വേഷിക്കുന്നത്;
ഹൃദയം അന്വേഷിക്കുന്നു.
- ചെറിയ വിജയങ്ങൾ വലിയ കൃപ
ആത്മീയ വിജയം അത്ഭുതങ്ങളിൽ അല്ല — തീരുമാനങ്ങളിൽ:
മറുപടി പറയാതെ മിണ്ടാതിരിക്കുക
ക്ഷമിക്കുക
വിമർശനം ഒഴിവാക്കുക
ചെറിയ ത്യാഗം ചെയ്യുക
ഇവ സാധാരണ പ്രവൃത്തികൾ അല്ല;
കൃപ പ്രവർത്തിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളാണ്.
സമാപനം
നോമ്പുകാലം സമാധാനം മാത്രം അനുഭവിക്കുന്ന കാലമല്ല —
ദൈവം നമ്മെ സ്പർശിച്ച് മാറ്റുന്ന കാലമാണ്.
പ്രലോഭനങ്ങൾ കൂടുന്നു എന്നത്
ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുവെന്ന അടയാളമല്ല;
അവനിലേക്ക് അടുത്തുവരുന്നുവെന്ന സൂചനയായേക്കാം.
മരുഭൂമിയിൽ പോരാട്ടമുണ്ട്,
പക്ഷേ മരുഭൂമിയിലൂടെയാണ് വാഗ്ദത്ത ദേശത്തിലേക്ക് യാത്ര.
വീഴ്ചകളെ ഭയക്കേണ്ട —
എഴുന്നേൽക്കാതിരിക്കുന്നതിനെ മാത്രം ഭയക്കുക.
നോമ്പുകാലം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്:
പാപത്തെ ജയിക്കുന്ന ശക്തി നമ്മുടെ പരിശ്രമത്തിൽ അല്ല,
ദൈവത്തിന്റെ കൃപയിൽ ആണ്.
നമ്മുടെ പങ്ക് — വിട്ടുകൊടുക്കാതിരിക്കുക
ദൈവത്തിന്റെ പങ്ക് — പുതുക്കിപ്പണിയുക
അതുകൊണ്ട് ധൈര്യമായി മുന്നോട്ട് പോകാം.
പോരാട്ടം തുടരുക…
കാരണം ക്രിസ്തു ഇതിനകം ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
✍️ സാബു ജോസ്
എറണാകുളം
9446329343